سلامت دهان از الف تا ی: بیماری لثه: درمان

0
341

پیوند به مطلب اصلی: https://www.nhs.uk/conditions/gum-disease/treatment

ترجمه: مریم شکیبا


 

رعایت بهداشت دهان و دندان بهترین راه برای درمان بیماری لثه است؛ اگرچه گاهی اوقات درمان‌های پزشکی و دندان‌پزشکی نیز برای درمان بیماری لثه ضروری هستند.

بهداشت دهان و دندان

بهداشت دهان و دندان خوب شامل موارد زیر است:

  • به‌عنوان آخرین کار در شب و در وقتی دیگر در طول روز، هر بار حدوداً دو دقیقه مسواک بزنید (این که از مسواک دستی و یا برقی استفاده می‌کنید، فرقی ندارد، اما بعضی از مردم با استفاده از مسواک‌های برقی راحت‌تر مسواک می‌زنند).
  • از خمیر دندان حاوی مقدار مناسب فلوراید استفاده کنید (یک مادهٔ معدنی طبیعی است که به حفاظت در برابر پوسیدگی دندان کمک می‌کند)
  • به‌صورت منظم نخ دندان بکشید (ترجیحاً هر روز و قبل از مسواک‌زدن)
  • سیگار نکشید
  • به‌صورت منظم به دندان‌پزشک مراجعه کنید (حداقل هر یک یا دو سال یک بار، اما در صورت لزوم تعداد دفعات بیش‌تر می‌شود)

برای اطلاعات بیش‌تر در مورد چگونگی تمیزکردن دندان‌های‌تان می‌توانید راهنمای تمیزکردن دندان‌ها را ببینید.

دهان‌شویه

دهان‌شویه‌های ضد عفونی‌کننده حاوی کلرهگزیدین یا هگزتیدین، بدون نسخه در داروخانه‌ها در دسترس هستند. با این حال این که آیا استفاده از دهان‌شویه برای افرادی با لثهٔ سالم ضروری است یا نه، مورد بحث است.

ممکن است دندان‌پزشک برای کنترل تشکیل پلاک (مادهٔ چسبنده‌ای که هنگام جمع‌شدن باکتری روی سطح دندان‌ها ایجاد می‌شود) استفاده از دهان‌شویه را به شما توصیه کند. دندان‌پزشک در مورد نوعی از دهان‌شویه که مناسب شما است و نحوهٔ استفاده از آن، می‌تواند به شما مشاوره بدهد.

استفادهٔ مرتب از دهان‌شویهٔ کلرهگزیدین می‌تواند دندان‌های شما را قهوه‌ای‌رنگ کند. بین مسواک‌زدن و استفاده از دهان‌شویه حتماً دهان خود را به‌طور کامل شست‌وشو دهید، زیرا برخی از مواد تشکیل‌دهندهٔ خمیردندان می‌توانند از مانع از تأثیر دهان‌شویه شوند.

درمان‌های دندان‌پزشکی

برخی از درمان‌های زیر ممکن است در صورتی که دچار بیماری لثه شده باشید، تجویز شوند.

جرم‌گیری و جلادادن

برای حذف پلاک و جرم (پلاک سخت‌شده)، دندان‌پزشک ممکن است جرم‌گیری و جلادادن دندان‌های‌تان را تجویز کند. این یک «تمیزکردن حرفه‌ای» محسوب می‌شود که معمولاً در مطب دندان‌پزشکی و توسط بهداشتکار دهان و دندان انجام می‌شود.

بهداشتکار دهان و دندان با استفاده از ابزارهای خاص، پلاک و جرم روی دندان‌ها را برمی‌دارد و سپس برای پاک‌کردن لکه‌ها و رنگ‌های روی دندان، آن را جلا می‌دهد. اگر مقدار زیادی پلاک یا جرم وجود داشته باشد، ممکن است به بیش از یک جلسه جرم‌گیری نیاز داشته باشید.

هزینهٔ جرم‌گیری می‌تواند بسته به آن چه که باید انجام شود متفاوت باشد. بنابراین قبل از شروع کار، هزینه را از دندان‌پزشک یا بهداشتکار دهان و دندان بپرسید.

تسطیح سطح ریشه

در برخی از موارد بیماری لثه تسطیح سطح ریشه (دبریدمان) لازم است. این یک روش عمقی تمیزکردن زیر لثه است که باکتری های روی ریشهٔ دندان را پاک می‌کند.

قبل از درمان، ممکن است نیاز به بی‌حسی موضعی (داروهای ضد درد) برای سِرکردن این ناحیه باشد. ممکن است تا ۴۸ ساعت پس از تسطیح سطح ریشهٔ دندان درد و ناراحتی داشته باشید.

درمان‌های بیش‌تر

اگر بیماری شدید لثه داشته باشید، ممکن است به درمان‌های بیش‌تری، مانند جراحی پریودنتال، نیاز باشد. در برخی موارد ضروری است که دندان آسیب‌دیده خارج شود. دندان‌پزشک به شما در مورد روش مورد نیاز و نحوهٔ انجام آن توضیح خواهد داد. در صورت لزوم، آن‌ها می‌توانند شما را به یک متخصص ارجاع می‌دهند.

اگر شما عمل جراحی یا تسطیح سطح ریشه داشته باشید، ممکن است برای شما آنتی‌بیوتیک (داروهایی برای درمان عفونت) تجویز شود. دندان‌پزشک به شما می‌گوید که آیا این کار لازم است یا نه.

ژینژیویت نکروزهٔ زخمی

ژینژیویت نکروزهٔ زخمی (NUG) باید همیشه توسط یک دندان‌پزشک درمان شود. با این حال، اگر قبل از مراجعه به دندان‌پزشک به پزشک عمومی مراجعه کنید، ممکن است پزشک بتواند تا زمانی که منتظر وقت دندان‌پزشکی خود هستید، درمان‌هایی به شما ارائه دهد.

علاوه بر توصیه‌های بهداشت دهان و درمان‌های دندان‌پزشکی که در بالا ذکر شد، درمان NUG ممکن است شامل استفاده از آنتی‌بیوتیک، داروهای ضد درد و انواع مختلف دهان‌شویه نیز باشد. این موارد در زیر شرح داده شده است.

آنتی‌بیوتیک

در صورت داشتن NUG، درمان با آنتی‌بیوتیک، مانند مترونیدازول یا آموکسی‌سیلین، ممکن است توصیه شود. معمولاً دارودرمانی برای سه روز ادامه دارد.

آموکسی‌سیلین برای افرادی که به پنی‌سیلین آلرژی دارند، مناسب نیست. مترونیدازول می‌تواند با الکل واکنش نشان دهد و احساس ناخوشی شدیدی به فرد بدهد. در طول مصرف مترونیدازول و تا ۴۸ ساعت پس از دورهٔ درمان نباید الکل مصرف شود.

سایر عوارض جانبی مترونیدازول و آموکسی‌سیلین شامل تهوع، استفراغ و اسهال است.

ضد دردها

پاراستامول و ایبوپروفن رایج‌ترین داروهای مسکن هستند که بدون نسخه نیز از داروخانه‌ها قابل تهیه هستند. آین داروها به کاهش درد و ناراحتی کمک می‌کنند.

با این حال، پاراستامول و ایبوپروفن برای همه مناسب نیستند، بنابراین قبل از مصرف آن‌ها، دستورالعمل‌های تولیدکننده را بخوانید.

دهان‌شویه

دهان‌شویهٔ حاوی کلرهگزیدین یا پراکسید هیدروژن ممکن است برای درمان NUG تجویز شود. برخی از دهان‌شویه‌های کلرهگزیدین بدون نسخه نیز در داروخانه‌ها در دسترس هستند، هرچند ممکن است به اندازهٔ دهانشویه هیدروژن پراکسید مؤثر نباشند.

همیشه قبل از استفاده از دهان‌شویه باید دستورالعمل آن را بخوانید. بعضی از انواع دهان‌شویه ممکن است قبل از مصرف نیاز به رقیق‌شدن در آب داشته باشند.

ترک سیگار

سیگارکشیدن یکی از مهم‌ترین عوامل خطر برای بیماری لثه است.

ترک سیگار می‌تواند سلامت دهان شما را بسیار بهبود ببخشد.

شما می‌توانید برای کسب اطلاعات و مشاوره در مورد ترک سیگار به پزشک عمومی مراجعه کنید. همچنین می‌توانید به آدرس اینترنتی NHS Smokefree نیز مراجعه کنید.


آخرین ویرایش این صفحه: ۱۵ بهمن ۱۳۹۴

تاریخ ویرایش بعدی: ۱۲ بهمن ۱۳۹۷

 

صفحهٔ بعد: بیماری لثه: عوارض جانبی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.