نقد و بررسی فیلم «شکر» (Sugar)

0
157

پیوند به مطلب اصلی: https://www.nature.com/articles/sj.bdj.2018.408

ترجمه: احمد صوفی محمودی


بررسی توسط James Campbell

یک ماسک تئاتر، معلق در تاریکی، که یک دست‌دندان را در داخل خود پنهان می‌کند؛ دانه‌های قهوه به‌طور ناگهانی می‌ریزند، همانند شن‌های زمان؛ یک قبرستان ظاهر می‌شود، که به طور کامل از شکر و شیرینی زنجفیلی ساخته شده است؛ یک هندپیس پدالی در پس‌زمینه صدا می‌دهد. سپس، یک نمایش کمدی از چاقی؛ یک سیرک از کاریکاتورهایی که از قفسه‌های سوپرمارکت قند برمی‌دارند؛ نوشیدن مداوم فنجان‌ها نوشابهٔ مضر که با وزن خود سقوط می‌کنند؛ یک جیغ بلند کابوس را پایان می‌دهد.

این دو رؤیاپردازی، قندهای تصفیه‌شده را به‌عنوان منبع پوسیدگی دندان، و در نهایت، اپیدمی نوظهور سندروم متابولیک نشان می‌دهند. این صحنه که کمدی و در عین حال زننده است، جدل Howard Stean را بیان می‌کند، در عین حال، به عشق او به فیلم‌های اوایل قرن بیستم خیانت می‌کند: از سینمای صامت به استودیوی Ealing؛ از Welles به Reed؛ حتا Fellini. در هر دو صورت و موضوع، فیلم شکر به یک زمان و تجربه‌ای در هزارهٔ قبل برمی‌گردد.

ما، دندان‌پزشکان، با این حال، اهمیت سال ۱۹۵۳ را درک می‌کنیم. این فیلم زمانی آغاز می‌شود که جیره‌بندی قند پایان می‌یابد. یک پسربچهٔ شبح‌مانند به طرز شگفت‌انگیزی به یک کیسه پر از قندهای فانتزی مکعبی جدید تبدیل می‌شود. بنابراین، همان گونه که Stean استدلال می‌کند، استانداردهای رژیم غذایی جوانان بریتانیایی بسیار پایین می‌آید و سایز کمربندها بالا می‌رود.

ما از زاویهٔ چشم جوانان با کلوزآپ‌های تنگ و شات‌های تعقیبی مشاهده می‌کنیم. شیرینی‌های لذیذ توجه ما را جلب می‌کند، چیزی شبیه صحنه‌های فریبنده که زمانی «لذت» سیگارکشیدن را نشان می‌داد. فیلم شکر با وجود تناقضات جزئی سبک آن در طراحی صدا و تدوین، تأثیرگذار و احساسی است.

پس از این که شیرینی‌ها ضایعات خود را بر جا گذاشتند و پسربچه به دندان‌درد دچار شد (در میان خانه‌ای از آینه‌ها)، یک نقطهٔ «امیدبخش» در مطب دندان‌پزشک، با مونتاژی از تصاویر ادامه می‌یابد. این‌ها به‌خوبی بیان می‌کنند که مردم در آن نقطهٔ عطف چگونه به‌خاطر پیامدهای سلامتی آینده یک صنعت مواد غذایی فرآوری‌شده که به‌سرعت در حال رشد بود، وحشت‌زده شده بودند.

 

بررسی توسط Paul Hellyer

آه! خاطرات گذشته. پایان جیره‌بندی شکر، برنامهٔ رادیویی Light، کیک‌پختن مادر، آن یونیفرم با جوراب بلند و شلوار کوتاه، کت و کلاه در مدرسهٔ ابتدایی. آن پذیرایی ویژه، چند سکه برای خرج‌کردن در مغازهٔ سر نبش! همهٔ این خاطرات به‌صورت سیاه و سفید در این فیلم کوتاه ساخته‌شده توسط Howard Stean به تصویر کشیده می‌شوند. لذت معصومانه و کیسهٔ قند که در دید معلم بین پسر و دختر قرار دارد، نشان می‌دهد که شکر خوب است. بزرگسالان لاغر همه پیر و جدی هستند؛ حتا خانم مغازه‌دار، که به‌آرامی گره می‌زند و به‌ندرت لبخند می‌زند.

در شهربازی، آینه‌های اعوجاج‌دار، چهرهٔ اجتناب‌ناپذیر چاقی را نشان می‌دهند که به‌طرز هوشمندانه‌ای به دندان‌پزشک، صندلی و ماسک (که به نظر می‌رسد به نسبت دههٔ ۱۹۵۰ میلادی بسیار کوچک و سفید و تمیز هستند) و رؤیای ناخوشایند و اجتناب‌ناپذیر بی‌حسی بسیار سبک ختم می‌شود. کابوس پسرمدرسه‌ای قهرمان به دنیایی از خاطرات اعوجاج‌دار و غرق در قند تبدیل می‌شود، اما زمانی که بیدار می‌شود، هیچ چیز تغییری نمی‌کند. او در مغازهٔ شیرینی‌فروشی است.

صحنه سال‌ها جلو می‌رود، اما بزرگسالان که اکنون در سوپرمارکت‌ها در حال خرید هستند، در دنیای کیک و نان شیرین و کولا که توسط چاقی و نه رؤیاها و یا آینه‌ها از شکل طبیعی‌اش افتاده، چاق‌تر و به‌طور فزاینده‌ای ناتوان‌تر می‌شوند. صحنه‌های نهایی، پسر را در حال فریادزدن و فرار از شیرینی‌فروشی نشان می‌دهد، چرا که او واقعیت آیندهٔ زشتش را می‌بیند.

این فیلم به‌خوبی با کمک یک موسیقی هوشمندانه در قالب برنامهٔ رادیویی «انتخاب خانه‌داران»، موسیقی جز و ترانهٔ طعنه‌آمیز «sweet, embraceable you» دوران پس از جنگ جهانی را به تصویر می‌کشد. قالب کلی روشن است: شکر بد است. این یک قالب غیر معمول و احتمالاً منحصربه‌فرد برای آموزش سلامت است، اما مخاطب هدف مشخص نیست، طرفداران سینما؟ کودکان نسل انفجار؟ نسل هزاره؟ کودکان؟ در هر صورت، این پیام برای همه است.

شما می‌توانید فیلم شکر را در آدرس d4n.cc/c با استفاده از گذرواژهٔ «sugarfree» ببینید. این فیلم بعداً به‌صورت جهانی اکران خواهد شد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.